Ljósatilbrigði

3. febrúar 2009

Ef lýsa ætti blindum manni það sem fyrir augu mín bar, bæði í morgun þegar sólin var að koma upp og í gærkvöldi þegar hún var að setjast, þá gæti það orðið erfitt. En það var yndisleg sjón.

Þegar ég ók austur yfir heiðina í gærkvöldi, skinu síðustu sólargeislar yfir snæviþakta jörðu og fjöll. Snjórinn var orðinn appelsínugulur og himininn logaði. Fjöllinn orðin rauð í stað hvít. Þetta gladdi mig ákaft og gaf mér vissa gleði. Sömu sögu er að segja um fyrstu sólargeisla dagsins, bæði í morgun en einnig í gær. Dökkblár litur næturhiminsins blandast morgunroðanum þar til ljósið og roðinn verður yfirgnæfandi og himininn handan Bláfjalla byrjar að loga. Þegar fyrstu geislar ná að skína og falla á Esjuna er fjallið komið í rauðan búning með svartar skuggastrípur. Maður horfir á og fyllist djúpri virðingu fyrir náttúrunni og skapara hennar.

Ótrúlegt hvað ljós getur snortið mann. Ljós er ekki bara birta og hlýja, heldur einnig fegurð og vegvísir. Þar sem ljósið er verður myrkrið að víkja. Sagt hefur verið að dýrð Guðs séu vitsmunir, eða með öðrum orðum ljós og sannleikur. Er hægt að setja þetta upp í formúlu?

Dýrð Guðs  =  Vitsmunir  =  Ljós  +  Sannleikur

Þetta eru stór hugtök með djúpar rætur en hér þarf tíma til umhugsunar. Sannleik tel ég vera grundvallarreglur eða lögmál. Sé farið eftir þessum lögmálum erum við laus og frjáls við fjötra slæmra ávana og “lögleysu” en ritningin talar um að sannleikurinn muni gera okkur frjálsa.

Ljós hinsvegar veitir okkur kraft og lífsgleði, líkt og ég fann á heiðinni í gærkvöldi á leiðinni heim. Ljós skín innra með okkur og veitir okkur leiðsögn. Það er öllum mönnum gefið og vex þegar við veitum því athygli en dafnar þegar við hunsum það. Þetta ljós hjálpar okkur að þekkja greinarmun á góðu og illu og hvetur okkur til réttra ákvarðana. Á sama tíma gefur þetta ljós okkur innri frið sem vex og dafnar í hlutfalli við þá athygli sem við gefum ljósinu. Gefum því þessvegna svigrúm í hjötum okkar og leyfum því að lýsa.

Klukkan tifar og eftir rúmar 3 vikur er ég orðinn atvinnulaus ef ekkert gerist á undan. Þó er ég fullviss um að allt muni fara vel. Ég reyni að halda mér í ljósinu og njóta krafts þess.

Eftir skirnina   Góður piltavinahópur   Það var 13. janúar 1979 þegar ég tók skírn hjá Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu, eða með öðrum orðum hjá Mormónum. Ótrúlegt hve tíminn líður hratt. Ég var einungis 14 ára gamall snáði þá, fullviss um að ég væri að gera það rétta og óhræddur um hvað bekkjafélagar mínir og aðrir vinir fyndist um þetta. Mér finnst að þetta umræðuefni hafi verið mikið tabú en þó var ég inntur eftir þessum málum einstöku sinnum.

Þegar ég horfi á líf mitt tilbaka í dag, þá get ég séð allt hið góða sem gerst hefur í kjölfar trúarskrefs míns. Ég nýt svo sannarlega ávexti “erfiðis” míns enda hefur mér verið hlíft frá mörgum ógöngum og ég er mikið blessaður maður. Allt virðist hafa gengið upp hvað varðar burðarsúlur lífsins, eins og yndisleg kona mín og fimm börn okkar, búsetur okkar í mismunandi löndum og þau störf sem ég hef sinnt.

Þó svo að ég sé á fullu með Bettinu konu minni að ala upp heilbrigða fjölskyldu og jafnvel þó að mikið hefur verið náð, þá er mikið verk eftir óunnið. Að sjálfsögðu er það ævistarf að byggja upp sitt hamingjuríki og auðvitað liggja leiðir okkar oft í gegnum margs konar erfiðleika eins og væntanlega hjá öllum öðrum líka. En mér finnst ég hafa “verkfæri” í höndum mínum til þess að geta tekist á við allar okkar áskoranir. Maður talar um að trúin flytur fjöll en það er svo sannarlega kraftur í henni sem þeytir okkur áfram.

Á þessari stundu er ég mjög þakklátur. Lífið hefur gefið mér svo ótrúlega margt og það er margföld ástæða til að fagna og færa þakkir.

Yndisleg jól

31. desember 2008

Jólatré úr Hveragerði Við áttum yndisleg jól hér í Hveragerði. Jósef varð 17 ára á Aðfangadag, en nei, hann er ekki einu sinni byrjaður í ökuskóla.

Þegar ég lít tilbaka til jólanna, fyllist ég þakklæti fyrir fjölskyldu mína. Ég á svo sannarlega mikinn auð í þeim. Krakkarnir og þá sérstaklega stelpurnar voru yfir sig hamingjusamar yfir jólin. Gjafir okkar voru alls ekkert dýrar eða sérstakar á þann hátt enda ég búinn að missa vinnuna. Samt sem áður tókst okkur að gleðja með tiltölulega litlu. Samt sem áður verður að geta þess að Christian, bróðir Bettinu, var hér um daginn og færði okkur varning, sælgæti og búbót úr Þýskalandi sem auðveldaði okkur svolítið fyrir.

En hamingja í fjölskyldunni kemur ekki að utan, t.d. mælt í stærð, fjölda eða verðmæti pakka, heldur kemur hann innan frá. Friður kemur einnig að innan en friður er ekki að “vera látinn í friði” heldur fremur að halda jafnvægi í lífinu, vera þakklátur og þekkja hinna sanna auð sem Drottinn blessar okkur með. Einn dýrmætasti auðurinn er einmitt fjölskyldan en eins og ég ritaði áðan, fylltist ég sérstöku þakklæti fyrir yndislega fjölskyldu mína.

Tvær ungar stúlkur, sjálfboðaliðar í Heilsustofnuninni, voru hjá okkur á Aðfangadagskvöld. Önnur þeirra er bandarísk en hin frá Þýskalandi. Matur, lifandi tónlist og spenningur barnanna voru náttúrulega hápunktar kvöldsins. Ég fékk þessa fínu sjálfprjónuðu húfu frá frúnni!

Í Leifsstöðinni Á annan í jólum fór Jósef til Þýskalands til að heimsækja ættingja og vini og verður þar í tvær vikur. Hann var búinn að hlakka mikið til þessarar ferðar og spara fyrir henni.

Laugardaginn “þriðja” í jólum vorum við með jólaboð þar sem bræður mínir komu ásamt fjölskyldum þeirra. Mikið fjör og góður matur…

Jólatónar

22. desember 2008

Seinni partinn í gær, sunnudags, var haldin jólakvöldvaka í safnaðarheimilinu á Selfossi þar sem mikið var um söng og tónspil. Krakkarnir okkar voru dugleg við að spila á fiðlur, selló og klarinettu en Bettina lék af og til undir á blokkflautu og ég tók tvö lög á gítarnum.

Bettina og Karólna Einnig píndi Bettina mig til að syngja með sér tvíraddað jólalag en ég er sko enginn söngvari, það er á hreinu. En þetta var mikið gaman! Jólasögur frá Sveinbjörgu og Gretu skiluðu fallegum boðskap og söngur Systur Bremners og Karitasar yljaði hjartað. Valla sá um stjórnunina sem sýndi sig mjög sveiganlega en allt gekk þetta vel. Jóhann greinarforseti sagði nokkur lokaorð og þakkaði fyrir vel heppnaða kvöldvöku og hrósaði yngri kynslóðinni og hæfileika þeirra.

Matur og hressing var í boði á eftir með meðal annars súpu, heita og kalda rétti, ljúffengt salat og heitt súkkulaði. Búið var að skreyta með skreyttum greinum og jólaseríum. Yndisleg stund sem fleiri hefðu mátt koma í.